Cuando nos despertamos, nos duele tanto el cuerpo que casi no nos podemos levantar de la cama, el Adam's Peak casi nos mata, jajajaj! El día de hoy es importante, porque por primera vez vamos a montar en tren en Sri Lanka (cosa más habitual para la próxima parada: India).
Después de alucinar por la diferencia del precio entre el vagón de 2ª clase (50 rupias) y de observación, orientado a turistas (1000 rupias), montamos en el tren emocionados, nos vamos a Haputale!!!
Pero sin duda, lo más bonito del viaje es ver cómo los vagones serpentean por una vía casi integrada totalmente en el entorno. Juzgad vosotros mismos.
Ya en Haputale y con el subidón de ir casi colgando del tren todo el camino, damos una vuelta por el pueblo y entendemos que no hay mucho que ver, aparte de la parte más alta de la montaña, el Lipton Seat, así que cogemos un tuk tuk que nos lleva allí viendo unos paisajes impresionantes por unas carreteras de vértigo.
Además, de camino se detiene para ver cómo trabajan las mujeres recogiendo el té y están encantadas sacándose fotos con Naiara.
El día está un poco neblinoso, por lo que las vistas no son tan extensas como podrían, aunque no decepcionan...
Después de alucinar por la diferencia del precio entre el vagón de 2ª clase (50 rupias) y de observación, orientado a turistas (1000 rupias), montamos en el tren emocionados, nos vamos a Haputale!!!
En el camino, vemos paisajes impresionantes, vegetación, montañas, cascadas y un sinfín de niños y mayores que saludan como si nunca hubieran visto pasar el tren.
Ya en Haputale y con el subidón de ir casi colgando del tren todo el camino, damos una vuelta por el pueblo y entendemos que no hay mucho que ver, aparte de la parte más alta de la montaña, el Lipton Seat, así que cogemos un tuk tuk que nos lleva allí viendo unos paisajes impresionantes por unas carreteras de vértigo.
Además, de camino se detiene para ver cómo trabajan las mujeres recogiendo el té y están encantadas sacándose fotos con Naiara.
El día está un poco neblinoso, por lo que las vistas no son tan extensas como podrían, aunque no decepcionan...
A la vuelta, comemos en un chiringuito local un riquísimo Kottu Roti, si venís, no dejéis de probarlo!!!
La estación de Haputale es muy bonita y esta niña no paraba de seguir a Naiara allá donde fuera.
La vuelta en el tren es grandiosa y disfrutamos del viaje como niños montando por primera vez en tren.
Ha sido un bonito día y para cerrarlo, decidimos ir a cenar a guirilandia...nunca más: caro y sin nada reseñable aparte del café (que se echa de menos después de Italia).
Ze guapo zareten! Ta lorek bota ta gero...holako galtza batzuk netzako... nun erosi dittuzu? Indonesin? :-) Roberton kamixeta re txulo-txulo!
ResponderEliminarUmek flipau in due trenakin
Muxu
Bueeeeno.... aurkitzen baittut, erosikoizkizut batzuk, ze kolore? Ta bestela... konpartittukoitteu! Muaaaaaa
ResponderEliminardonde dejasteis a olivia??
ResponderEliminarEn el aparcamiento del hotel. Si estas viajando con un tuktuk no tendrán problema en cuidártelo, siempre y cuando te alojes allí.
ResponderEliminar